Paradijssplintertje

We vertrekken midden in de nacht van Paaseiland en komen op het zelfde tijdstip na ruim vier uur vliegen op Tahiti aan. We lopen nu 12 uur op het leven in Nederland achter. Maar we naderen de tijdsgrens en dan lopen we weer op voor.
In vergelijking met Rapa Nui waar het ook al lekker warm was, stappen we hier in een hele warme vochtige nacht. Frans Polynesië ligt dichter naar de evenaar en dat voelen we.  Tahiti is het meest bekende en grootste eiland, wij reizen door naar Moorea, een kleiner eiland op een half uur varen en dat de vorm van een hart heeft.
In tegenstelling tot alle andere landen die we bezocht hebben of nog heen gaan hebben we over dit gebied weinig uitgezocht. Maar de accommodatie die we via Airbnb geboekt hebben is fantastisch. Een huis met een enorme tuin die zo in het strand overgaat. En waar we op een ochtend tijdens het ontbijt groep dolfijnen voorbij zien buitelen. Helemaal ZEN, hier hoeven we niet zoveel, alleen genieten.
Een dagje huren we een brommer en toeren we het eiland rond. Duidelijk is te zien dat het een aantal vulkanen zijn waarbij alle bebouwing en activiteiten zich aan de rand van het eiland bevinden. Het regenwoud heeft zich op de flanken van de uitgewerkte vulkanen verspreid. Alles is hier kleurrijk: felroze bloemen, vissen en vogels in allerlei tinten, kleurige kleding, turquois water, helblauwe lucht. Een Bounty eiland in zijn pure vorm.
Op de dag dat we vertrekken zijn er verkiezingen. Hoewel Frans Polynesië onder Frankrijk valt hebben ze een eigen parlement dat de president voor dit gebied kiest. Tot onze verbazing spelen de kernproeven die Frankrijk hier heeft uitgevoerd tot 1996, een belangrijke rol bij de thema’s van de politieke partijen. Een afscheiding van Frankrijk heeft niemand in het programma staan, want de bewoners vinden het prima zo.
Adriana