Een vallei van druiven, dichters en ufo’s

Vandaag gaan we heel luxe  met een eigen auto op stap! Het is een poos geleden dat ik gereden heb en wat onwennig stuur ik onze kleine Hyundai door het drukke Chileense verkeer. Het is onze laatste dag in La Serena, ook een kustplaats in Chili maar noordelijker dan Viña del Mar. Onze backpacks liggen achterin want vanavond rijden we met de nachtbus in 17 uur naar Calama, onze volgende stop.

We zijn op weg  naar Elqui Valle, een prachtige groene vallei tussen de kale bergen en het uitgestrekte rotsige en zanderige landschap. Hier groeien de druiven die de basis zijn van de Pisco. Van de muskaatdruiven wordt eerst wijn gemaakt en daarna gedestilleerd tot een soort brandy. We bezoeken een kleine Pisquera die sinds 1921 de populaire likeur fabriceert. Na de uitleg is het natuurlijk proeven en die ene fles kunnen we nog wel in een backpack proppen..

Hoe langer in de vaten hoe sterker en duurder de Pisco.

Daarna wilden we graag naar het museum van de vrouw die als eerste in Zuid-Amerika de  Nobelprijs voor de literatuur  heeft ontvangen: dichteres Gabriela Mistral. In de hele vallei kom je haar  naam, haar beeltenis of werk van haar tegen. Maar het museum in haar geboorteplaats was dicht en zag eruit of het al een poos niet open was geweest. Ook het grote museum in Vicuña was wegens een speciale dag gesloten, wij konden niet vinden wat voor dag dat dan was. En haar woonhuis werd gerenoveerd. We hebben het moeten doen met de verhalen en een beeld van haar. Dit kom je wel vaak tegen hier, dat iets gesloten is om een onduidelijke reden, gerenoveerd wordt zonder dat dit aangegeven wordt, verplaatst is of zomaar gesloten. Er kan nog iets gedaan worden aan actualiseren van informatie en beter benutten van de communicatiemiddelen.

De vallei staat er ook om bekend dat er vaak UFO’s worden gezien en er schijnt ook veel kosmische energie aanwezig te zijn. De lucht is niet verontreinigd en heel helder. Er zijn hier ook diverse observatoria die je in de avond of nacht kunt bezoeken om met een sterke telescoop de Melkweg in te turen en er alles over te horen. Daar hadden we  helaas geen tijd voor en ongeïdentificeerde vliegende objecten hebben we ook niet gezien.

Er staan ontzetten veel monumentjes langs de weg in heel Zuid-Amerika. Huisjes waarin beeldjes staan omringd door flesjes water, bloemen, geld, decoraties et cetera. Allemaal om God en Goden gunstig te stemmen. Af en toe zien we ook enorme bouwsels die gewijd zijn aan iemand die op die plek overleden is vanwege een ongeluk. Voor dit monument zijn we gestopt want het was de meest uitgebreide die we tot nu toe gezien hebben. Een triest geval van een ongeluk van een jonge vent met zijn auto. De nabestaanden houden hem op deze wijze levend. Inclusief zijn auto, hobby, favoriete biermerk, vriendinnen en alles wat er in zijn leven een rol speelde.

Adriana

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.